باز هم حکایت همیشگی، باز هم باران، نه با ترانه که با بهانه های تکراری مدیرانی که حرفی برای گفتن ندارند.
مدیرانی که سفسطه می کنند و بی تدبیری مفرط موجود را به گردن همدیگر می اندازند.
امروز در حالی مردم اهواز عزادار وضع ناخوشایند موجود هستند که سال هاست در خیلی نقاط ایران و جهان، با توجه به خشکسالی های اخیر، نعمت باران از آرزوهای دیرینه شهروندان شهرهای مختلف شده است و مردم خیلی نقاط به شوق بارش های اخیر راهی خیابان ها و دشت ها می شوند و دعاگویان از فضای مطلوب حاصل شده بر شهرها و طبیعت لذت می برند مثل همین اصفهان خودمان که دیروز به خاطر جریان آب در شریان های زاینده‌رود سر از پا نمی شناختند اما اهوازی ها تنها باید به پنجره ها دل خوش کنند و باران را از پشت شیشه های خاک خورده نظاره کنند چون امکان قدم زدن در شهر چیزی شبیه به محال است.
بارها گفته و نوشته ام که چرا در منطقه نیوساید شرکت نفت که در قلب اهواز قرار گرفته آب جمع نمی شود و فاضلاب بالا نمی آید؟! چون زیر ساخت این منطقه را خارجی ها بر اساس اصول و قواعد خاص حاکم بر جغرافیای اهواز طراحی و آن را منصفانه و اصولی ساخته اند اما اکنون و با گذشت نزدیک به ۷۰ سال، مدیران ما و طراحان شهری ما هم در شهرداری و هم در آب و فاضلاب توان اجرای یک طرح جامع برای برون رفت از این معضل چند ساله را ندارند و علیرغم هزینه های میلیاردی طی سالیان اخیر شاهد هستیم که نه تنها وضعیت آب گرفتگی و فاضلاب در کلان روستای اهواز بهتر نشده بلکه با تنها یک بارش معمولی بدتر هم شده و ماهیت بی تدبیری مدیران استان برملاتر از همیشه شده است.
امیدوارم همچون فضای ورزش که از مربیان و نیروهای باکیفیت دنیا بهره بردیم و رشته هایی مثل والیبال و … را به سطح جهانی رساندیم چه اشکالی دارد چند شهردار و مدیر لژیونر از اروپا یا دیگر کشورهای دنیا به اهواز بیاوریم و از دانش و سلامت آن ها در اموراتی همچون طرح فاضلاب و یا شهرسازی بهره مند شویم.