دکتر شفیعی کدکنی استاد بزرگ ادبیات ایران در کتاب «با چراغ و آینه در جستجوی ریشه های تحول شعر معاصر ایران» بخشی از کتاب را به پژمان بختیاری اختصاص می دهد و با اشاره به پیوند ادبیات مغرب زمین با ادبیات ایران، به نقش آفرینی پژمان بختیاری در این تحول و لطافت و زیبایی شعر معاصر اشاره دارد و می نویسد:
یکی از «شاعران بزرگ این عصر» که بر زبان و ادبیات فرانسوی اشراف داشته، شادروان «حسین پژمان بختیاری» است (۱۲۷۹-۱۳۵۳). در مجموعه های شعری که از او نشر یافته۱ به تاثیر پذیری خود از شعر فرنگی اشاره کرده است، مثلا در شعر «وعده ی آسمانی» که ترکیب بی مانندی است، در حاشیه می گوید: روح این قطعه از ادبیات خارجی گرفته شده است. متاسفانه نام الهام دهنده را ضبط نکرده ام.»۲ یا «مرگ دل»۳ که قطعه ای غنایی است و تصریح کرده است که از «بی لی تیس» است. شعر «انتقام فاحشه» را می گوید از یک صفحه ی گرامافون الهام گرفته است۴ و در مورد مثنوی «گور بی نام» که شعری غنایی و رمانتیک است، می گوید از ترانه های بی لی تیس گرفته شده است۵ و همچنین شعر «گور بد نام».۶ پژمان شعر «گفتگو» را به پی یر لوئیس تقدیم کرده است و در مقدمه می گوید از هر که گرفته ام به او تقدیم کرده ام. پس از پی یر لوئیس است.۷
شعر «سکوت» را که شعری «اندیشمندانه و غنایی و تا حدودی عرفانی» است به «پل والری» تقدیم کرده است. پژمان شعر «بنفشه محجوب» را نیز که شعری است تعلیمی، ترجمه کرده است و خود می گوید: برای مسابقه گفتم و برنده نشدم، رشید یاسمی اول شد و سرمد دوم.» همچنین شعر غنایی «بوسه» الهام از بی لی تیس است و شعر کارمند را به شارل بودلر شاعر آزادفکر فرانسوی تقدیم کرده است. پژمان از شعر «جانشین» دو شعر به وجود آورده است یا بهتر بگوییم دو تحریر آفریده است و تصریح دارد که منشآ الهام آنها بی لی تیس بوده است. در مجموعه کویر که دیوان دیگر اوست شعری دارد، در حاشیه می گوید: مضمون فرانسوی است:۸
ای کاش کاین دقایق کوتاه را خدای کم کم به دامنِ ابدیّت گره زدی۹
