۱۳۹۸ يکشنبه ۳۱ شهريور  | 2019 September 22
کد مطلب: 5044   تاریخ انتشار : ۱۳۹۸ شنبه ۴ خرداد ساعت 17:13 نسخه چاپی
منتظر دست های مهربان

نقطه صفرزندگی در روستای بنه وار لالی / محرومانی که عابران هم به احترامشان می ایستند + تصاویر

لالی نیوز:صحنه ای تلخ و تکراری از فرزندان یک خانواده در کنار جاده لالی به اندیکا و در محل روستای بنه وار روزانه مورد مشاهده عابرانی قرار می گیرد که دیگر آن ها را می شناسند و همواره به احترامشان می ایستند و هدیه ای می دهند .

به گزارش لالی نیوز صحنه ای تلخ و تکراری از فرزندان یک خانواده در کنار جاده لالی به اندیکا و در محل روستای بنه وار روزانه مورد مشاهده عابرانی قرار می گیرد که دیگر آن ها را می شناسند و همواره به احترامشان می ایستند و هدیه ای می دهند .

اهل روستای بنه‌وار هستند در استان خوزستان و جایی درشهرستان محروم لالی که روزگارشان فقط می گذرد اما نه آن گونه که بر وفق مرادشان باشد .

هشت فرزند هستند که پنج فرزندشان معلول مادرزادند و دو فرزند هم ازدواج کرده‌اند.یکی از دختران به امور خانه رسیدگی و در چوپانی به پدر و مادرش کمک می‌کند.

اما فاطمه و علی هردو توانایی راه رفتن ندارند ، آنها هر روز صبح تا عصر در ایستگاه کنار جاده اصلی روستا می‌نشینند و رهگذران به آنها هدیه هایی می‌دهند.

رضا هم در نزدیکی آنها می‌نشیند و درسکوتی تلخ نظاره‌گر دنیای خلوت اطرافش است اما فروزان و آمنه در خانه می‌مانند.

آمنه گاهی آشپزی می‌کند و کارهای خانه را انجام می‌دهد اما آگاهی از زندگی این خانواده لحظه‌ای را برایمان رقم می‌زند که علی‌رغم امیدواری اعضایش، بازتاب سختی از زندگی آنان است.

زیر پوست این شهر خانواه هایی هستند که با توجه به مشکلاتی که در معیشت روزانه خود دارند نیازمند رسیدگی مناسبی از سوی دستگاه های حمایتی هستند .

دست های مهربان مردم این دیار همواره در کمک به خانواده های نیازمند به نیکی دراز شده و رفع مشکلات خانواده های این چنینی خدمتی است که هرگز از یادها نمی رود.

 

زهرا ، ۳۵ ساله خواهر فروزان در حال آماده کردن غذا برای خانواده است.

علی و فاطمه ، ۲۶ و ۲۴ساله به صورت مادرزادی فلج هستند و هردو توانایی راه رفتن را ندارند.

علی و فاطمه منتظر پدر و مادر برای صرف ناهار هستند.

 

زهرا گاهی اوقات در کار چرای دام‌ها به پدر و مادر کمک می‌کند.

فاطمه و علی هر روز صبح تا عصر در ایستگاه نزدیک خانه می‌نشینند و به مسافرانی که گاهی از آنجا رد می‌شوند نگاه می‌کنند. گاهی مسافران و اهالی که با آنها آشنایی دارند به آنها میوه و پول می‌دهند.

فاطمه و علی هر روز صبح تا عصر در ایستگاه نزدیک خانه می‌نشینند و به مسافرانی که گاهی از انجا رد می‌شوند نگاه می‌کنند.

آمنه ۳۰ساله در خانه می‌ماند و در کارهای خانه کمک می‌کند.

آمنه هم به صورت مادر زادی معلول است و به سختی راه می‌رود. وی در خانه آشپزی می‌کند و از گوسفندان تازه متولد شده نگه داری می‌کند.

قشنگ و جعفرقلی ۵۲ و ۶۳ساله زن و شوهر هستند، آنها ۵ فرزند معلول دارند. جعفر قلی می‌گوید از عشایر هستند و به علت ساخت خانه در منطقه قشلاق گوسفندان خود را فروخته و در حال حاضر برای کسب درآمد گوسفندان مردم را به چرا می‌برد و ماهی یک میلیون تومان حقوق دریافت می‌کنند.

آمنه گاهی اوقات در خانه آشپزی می‌کند و از گوسفندان تازه متولد شده نگه‌داری می‌کند.

قشنگ در حال گفتگو با راننده سرویس بچه‌های مدرسه برای ثبت نام فروزان در کلاس نهضت سواد آموزی است.

پنج خواهر و برادر معلول خانواده قنبری، از راست علی، آمنه، فاطمه، رضا، فروزان

جعفرقلی و قشنگ ظهرها برای ناهار و استراحت به خانه باز می‌گردند.

خانواده جعفرقلی ، از راست زهرا، آمنه، فروزان، قشنگ، جعفرقلی، فاطمه، رضا. علی در عکس دسته جمعی حضور ندارد.

آمنه گاهی اوقات در خانه آشپزی می‌کند و از گوسفندان تازه متولد شده نگه داری می‌کند.

 

علی و فاطمه هم زمان با بازگشت پدرو مادر از چرای دام ها به خانه می‌روند.



برچسب ها : ,


مدیریت سایت از درج نظرات کذب و یا با سلیقه های شخصی افراد معذور می باشد.
نام :  
پست الکترونیکی :  
نظر شما :